توی سرمای زمستون رو بخار پشت شیشه
اسمتو نوشتم اما می دونم بی تو نمیشه
***
می دونم که با تو بودن یه هوای دیگه داره
این دل عاشق و تنها طاقت دوری نداره
***
همه ی شعرامو خوندم که تو برگردی دوباره
آخه این دلم به جز تو هیچ کسی رو دوست نداره
***
کاش می شد خاطره هامون دوباره مثل همیشه
تازه شن تو فصل سرما رو بخار پشت شیشه
***
هنوزم دلخوش و شادم به شمردن دقایق
که یه روز بیای کنارم اینه آرزوی عاشق
زندگي آتشکده اي است در دل شبها
زندگي عشق خاموش اما پر غوغاست
زندگي رفيقي است نيمه راه
زندگي قطره ايست در دل درياها
زندگي آئينه پاک سجده گاهم است
زندگي محرم اسرار وجودم
زندگي ريشه ده آينده در وجودم
آري زندگي زيباست
همــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
رفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتنـد
همه رفتند کسی دورو برم نیســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
چنین بی کس شدن در باورم نیســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
اگه این اخرا این عاقبت بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
به جز افسون هوایی در سرم نیســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
همه رفتند کسی با ما نمو نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدش
کسی خط دل ما را نخو نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدش
همه رفتند ولی این دل مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا را
همون که فکر نمی کردیـــــــــــــــــــــــــــــــــــم
سو زو نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدش
عجب بالا و پا یین داره دنیـــــــــــــا
عجب این روزگــــــــــــــــــــــار
دل سرده با مـــــــــــــــــا
خیال کـــــــــــــــــردم
که این گوشـــــه
کنـــــــــــــاره
یکــــــــی
د ا ر ه
هوای
مـــا
ر ا.
هميشــــــــــــــــه ميگفتم ...
طلـــــــــوع رو دوست دارم ؛
زندگــــــــــــــــي رودوست دارم،
اما ميدونـــــــــي ..راستشو بخواي .
طلـــــــــوع رو توي نگاه چشماي قشنگت
و زنــــــــــــــدگي رو در کنارت ميخوام
دوســـــت دارم يه شب تا صبح بشينم
و فــــــــــــقط چشماتو نگاه کنم
تا باوركنم چگونه ديدن و...
از گریه هام گله نکن،که خودت خوب می دونی
حتی اگر نگاهت کنم،اینجا دیگه نمی مونی
برو که آسمون ما دیگه پر از ستاره نیست
برای دیونه شدن بهانه ای دوباره نیست
تقدیر تو که سفر شد،هم نفس جاده شده بودم
تو بی وفا شدی و من تازه یه دلداده شدم
لحظه ی پر کشیدنت،غروب زندگیم می شد
گریه های یواشکی،سرود خستگیم می شد
پرنده ی قشنگ من،گر چه تو رفتنی شدی
ولی تو آسون من،تنها تو دیدنی شدی
تو قاب سبز خاطره عکس چشما تو می ذارم
شب که بشه به یاد تو صد گل گریه می کارم
